به گزارش همشهری آنلاین دریچه آئورت در واقع گذرگاه میان قلب و بدن شما است. این دریچه در هر ضربان قلب گشوده میشود و جریان خون را از بطن چپ قلب وارد شریان آئورت میکند که بزرگترین شریان بدن است و خون را به همه بخشهای بدن میرساند. بعد این دریچه بسته میشود و مانع از بازگشت خون از شریان آئورت به درون قلب میشود.
با افزایش سن، رسوبات کلسیم روی این دریچه جمع میشوند و باعث تنگ و سفت شدن آن میشوند. این عارضه را که «تنگی آئورتی» مینامند ممکن است به علت یک ناهنجاری ژنتیکی (داشتن دریچه آئورتی ۲لتی) هم ایجاد شود.
نخستین علامت افراد دچار این عارضه احساس تنگ نفس در هنگام فعالیت جسمی است. برای مثال به خصوص اگر به طور منظم ورزش نکرده باشید، ممکن است متوجه شوید که بالا رفتن از پلهها یا حمل کردن خواروبارتان برایتان سخت شده است.
اما این علائم به طور تدریجی بروز میکنند، بنابراین همه افراد متوجه آن نمیشوند. از طرف دیگر برخی افراد به طور ناخودآگاه طوری رفتارهایشان را تغییر میدهند که از فعالیت جسمی شدید پرهیز کنند.
با بدتر شدن این عارضه حتی فعالیت جسمی خفیف هم باعث درد قفسه سینه میشود. سیاهی رفتن چشمها یا غش کردن در هنگام ورزش با پیشرفت بیماری ممکن است رخ دهد.
علایم تنگی دریچه آئورت به تدریج بروز میکند و در ابتدا ممکن است مورد توجه قرار نگیرد، بنابراین شناسایی این بیماری مشکل است. در اغلب موارد تنگی دریچه آئورت در جریان یک چکآپ معمول هنگام شنیده شده صداهای غیرعادی قلب در معاینه قلبی با گوشی کشف میشود.
دریچه آئورتی سفتشده به سادگی باز نمیشود، بنابراین هنگامی که بطن چپ (حفره اصلی تلمبهکننده خون)، منقبض میشود تا خون را به درون شریان آئورت وارد کند، فشار پشت دریچه بالا میرود.
جریان خونی که از دریچه تنگشده میگذرد، نیز آشفته است و در نتیجه یک صدای غیر طبیعی قلبی (سوفل قلبی) هنگام معاینه قلب با گوشی شنیده میشود که در ابتدا بلند است و بعد به تدریج هنگامی که خون کمتری در بطن باقی میماند خاموش میشود.
اسکن کردن قلب با امواج اولتراسوند یا اکوکاردیوگرام میتواند تنگی دریچه را نشان دهد و تشخیص را ثابت کند.
تکرار کردن اکوکاردیوگرام در هر شش تا ۱۲ ماه نشان خواهد داد که آیا بطن چپ قلب شما که مجبور است در مقابل دریچهای تنگشده کار کند، دارد گشاد میشود و آیا کارکرد قلبی شما دارد بدتر میشود یا نه.
هنگامی که دریچه آئورت به طور طبیعی باز نشود، بطن چپ قلب شما نمیتواند همه خونی را که درون آن جمع میشود را به داخل شریان آئورت تلمبه کند.
در نتیجه خون به درون قلب و در نهایت حتی به درون ریهها پس میزند. فشاری که بر قلب برای تلمبه کردن خون در مقابل مجرای خروجی تنگ شده میآید، باعث بروز علائمی مانند درد قفسه سینه که ناشی از خونرسانی ناکافی به عضله قلب است و غش کردن که ناشی از نرسیدن خون کافی به مغز است، میشود.
یک عارضه دیگر اختلال ریتم ضربان قلب است که ناشی از خونرسانی نامنظم به قلب است.
تنگی دریچه آئورت در درازمدت میتواند به نارسایی قلب منجر شود که در آن توانایی قلب برای پمپ کردن خون تضعیف و مختل میشود.
سالمندانی که دچار تنگی خفیف دریچه آئورت هستند و علامتی ندارند و قلبشان از لحاظهای دیگر سالم است، معمولا نیازی به درمان ندارند و معاینات منظم پزشکی برایشان کافی است.
اما بسیاری از افراد دارای تنگی دریچه آئورت مشکلات دیگری مانند فشار خون بالا و اختلال ریتم قلب که باید با داروهای مناسب درمان شوند.
اگر کارکرد قلب دچار اشکال شده باشد، معمولا باید تعویض دریچه آئورت انجام شود. برای این کار از دریچه مکانیکی ساخته شده از فلز یا بافتهای گاو، خوک یا اهداکنندگان انسانی استفاده میشود. تعویض دریچه ممکن است از طریق عمل قلب باز انجام شود یا با برشهای کوچکتر از طریق فرستادن سوند به درون شریان آئورت انجام شود.
نظر شما